[deferred_1007739069], 88 [deferred_366828668]

Sinds ik het mij kan herinneren ben ik met dat bewuste spelletje bezig. Op ieder vrij moment in mijn jeugd was ik bezig met de bal. Voetbal.. het leek, nu nog steeds eigenlijk, wel een verslaving. Het lijkt echter dat het beoefenen van mijn hobby ten einde komt... hoewel de liefde nog lang niet over is.

Ik was zes jaar oud toen ik voor het eerst in clubverband mocht gaan voetballen. Als het aan mij had gelegen speelde ik al langer maar van de Bond mocht dit niet.

Tien jaar later werd ik voor het eerst kampioen met een seniorenelftal. Tussen die twee momenten in gebeurde er veel, heel veel. Slechte jaren werden afgewisseld met goede jaren. Er kwam een overschakeling van klein naar groot veld, ik was aanvoerder, was iemand die erbij liep, speelde een testwedstrijd voor NAC en debuteerde op 15-jarige leeftijd in het eerste elftal van mijn club FC Right-oh.

Toen ik net twee weken zestien was, mocht ik mijn eerste feestje vieren als 'senior'. Met mijn club was ik kampioen geworden van de 5e klasse F in Noord-Brabant. Het doelpunt dat ik maakte in de kampioenswedstrijd kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren (ook al was het de al lang niet meer belangrijke 7-1).

In de jaren erna speelde ik meer en meer wedstrijden voor de club uit mijn geboorteplaats Geertruidenberg. Toch besloot ik, na een goed jaar waarin ik 18 van de 22 wedstrijden in de basis stond als linksback, te vertrekken. De hoofdreden was mijn werk in de voetballerij.

Ik vertrok naar zaterdag-vereniging Good Luck dat uitkwam in de derde klasse. Helaas voor mij kwam ik daar totaal niet uit de verf. Alleen de eerste en allerlaatste wedstrijd van het seizoen zat ik bij de selectie van het eerste elftal. Qua sfeer een mooi jaar, que voetbal een verloren jaar.

Ondanks mijn slechte jaar bij Good Luck kreeg ik afgelopen zomer de mogelijkheid om hogerop te gaan. SV Capelle. Eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord. Het zaterdagvoetbal is nog steeds een 'onbekende' voor mij. Inmiddels zjin we zes wedstrijden onderweg in de competitie. Het gaat boven verwachting goed, alle duels bij Capelle speelde ik tot nu toe. Waaronder het voor mij mooie duel tegen Baronie voor de beker.

Toch heb ik steeds meer het gevoel dat er een einde komt aan mijn voetballoopbaan (op het veld en ook maar voorlopig) Er gaat enorm veel reistijd in zitten. Dat terwijl ik ook veel tijd (wil en moet) stop(pen) in mijn werk, school en vrienden/vriendin. Fysiek wordt ik minder fit lijkt het wel. Na iedere wedstrijd en training stap ik voldaan van het veld. Het spelletje geeft me gewoon enorm veel plezier. Toch heb ik steeds vaker het idee er mee te moeten stoppen. Hopelijk kan ik het definitieve besluit om te stoppen nog enkele maanden voor me uit schuiven zodat ik stop op het moment dat ik er de leeftijd voor heb.

Nog anderhalf jaar doorkomen met mijn studie.. ik hoop het te halen en mijn 'sportliefde' niet kwijt te raken....voordat ik een prijs heb met mijn ploeg..en dus mijn derde als 'senior'