Lange tijd verzette ik me met succes tegen hyves, maar toen mijn eenmansstrijd tegen de website eenmaal gebroken was, bleek ik er veelvuldig gebruik van te maken. De afgelopen weken is het echter rustig geweest rond mijn persoontje. Logisch, aangezien ik amper internet had hier. Hier? Ja, hier. Ik zit namelijk niet op mijn vertrouwde kamertje in Wageningen, zoals de meeste mensen wel weten, maar ik ben bezig aan mijn mooie wereldreis van deze zomer. Op dit moment ben ik nog Zwitserland te vinden, Oostenrijk en Amerika (juli-augustus) volgen nog. Het internet was hier nogal slecht geregeld door onze reisleider, maar na enig onderzoek hebben Gerben (mijn reismaatje van ’08) en mijn persoontje een computer gevonden in Spiez (een plaatsje in de buurt van Bern) waar internet relatief goedkoop is. Vandaar even dit verhaaltje op mijn hyves. Echt interessant is het niet, dat zeg ik er maar meteen bij, maar een mooi verhaal met belevenissen en dergelijke volgt vanuit Basel, waar Gerben en ik (de andere twee zijn inmiddels weer terug naar Nederland) Nederland-Rusland van dichtbij gaan volgen. Verhalen heb ik namelijk genoeg. Zowel positief als negatief. Aan het negatieve ontkom je namelijk niet als je meer dan een week op de lip van mensen leeft die je normaal slechts enkele lesuren in een schoolweek aan kan kijken. Toch denk ik dat de laatste dagen (ongeveer twaalf) heel wat beter gaan verlopen. Gerben en Fabian zijn wat beter op elkaar ingespeeld, laten we het daar maar ophouden. Dan heb ik het over verschillende niveaus. Denk daarbij aan; Eten koken, eten kopen, lol maken en journalistiek verantwoord bezig zijn. En dan begin ik nog niet eens over het moment waarop de dag voor sommige begint. Als je meerder dagen op rij pas om twaalf uur uit je bed komt rollen, of eerder omdat wij er wel voor zorgen met muziek, op elkaar slaande deksels en vrolijk gezang, dan klopt er iets niet. Waar we mee bezig zijn is geen vakantie, het is een eerste stap in de richting van een goede toekomst! Genoeg negatief gewauwel geplaatst hier, want ik ben niet van het negativisme. Vrolijk, gezellig, positief, Brabant! Er zijn echt superveel dingen waar ik enorm van genoten heb hier in Zwitserland. Een dagje in de bergen bij Kandersteg, Nederland-Italie, Nederland-Frankrijk en Nederland-Roemenie volgen in de binnenstad van Bern en wandelingen door het rustige maar zeker niet onaangename Spiez. Een duik, of eigenlijk meer een sprong in de Faulensee, volgens een Nederlands-Zwitserse voorbijganger zo’n zeventien graden, was eveneens heerlijk. Mijn verleden als badmeester is toch niet zo gek geweest, wat had ik het gemist om weer eens even lekker in het water te zwemmen. Daar kijk ik wel weer naar uit om in Nederland mee bezig te zijn. Zwemmen in de Bongerd, heerlijk! Er is trouwens nog iets waar ik enorm naar uitkijk! Voetballen. Ik maak hier genoeg mee, mis bijna geen enkel duel van het EK, maar ik mis het trappen tegen dat balletje zo enorm. Afgelopen week kreeg ik een sms met de indeling van SV Capelle binnen. De tegenstanders zijn bekend. Wat moet ik nou? Ik wil zo graag, maar ga ik het wel redden dit keer? Opmerkelijk eigenlijk. Hier in Spiez heb ik op enorm veel vragen een antwoord gevonden. Ik weet wat ik de komende jaren wil op het gebied van de journalistiek. Ik weet wat ik wil op het gebied van reizen en ik weet ook heel erg goed wat ik wil op het gebied van school, maar het lijkt net alsof ik nog meer vragen erbij heb gekregen hier. En de belangrijkste is die over mijn grootste liefde. Ik ben haar al een keer kwijtgeraakt. Nu roept ze me weer zo hard om terug te keren, maar durf ik het aan? Gelukkig heb ik nog heel wat weken om er over na te denken hier in de natuur, maar eerst buig ik me even over Samuel P. Huntington en Fukuyama, want op de eerste dag van juli wacht er een toets voor me, net na de dag dat ik in de grachten van Amsterdam heb gezwommen vanwege een prima prestatie van M.v.Bassie.

P.S. Deze opsomming is, zoals al eerder gezegd, helemaal niet interessant. Daarom heb ik ook een paar foto’s online gezet. Zo heb je enig idee hoe het er hier uitziet, wat ik beleef en hoe het er aan toegaat! Tot snel!

Na Spanje, Frankrijk, onze twee buurlanden en niet te vergeten Finland is het deze zomer tijd om wat landen toe te voegen aan mijn lijstje. Aangezien ik reizen toch wel leuk vind, en mijn landen-die-bezocht-zijn-lijstje niet rijkelijk gevuld is, ben ik dan ook erg blij met de komende twee maanden!

Allereerst beginnen we met een trip naar het EK. Ons is in dit geval Marco en Wessel (De eerste twaalf dagen) en ook Gerben (die samen met mij nog eens een dag of twaalf blijft). De eerste twee weken verblijven we in Bern (Zwitserland), om daarna richting Basel te vertrekken. Enkele bezoekjes aan de Oranje-camping blijven zeker niet uit! Maar in eerste instantie gaan we er natuurlijk heen om journalistiek bezig te zijn. Voor verschillende opdrachtgevers stukjes schrijven over het EK, en dan vooral over de supporters!

Mijn mooiste reis staat echter enkele weken later op de planning. Vier weken in New York. Samen met de eerder genoemde Gerben ga ik daar vier weken heen om mijn Engels te verbeteren via een cursus, maar ook om Amerika te zien. Amerika te ontdekken. Te genieten en om me te verbazen.

Wie me tijdens mijn vakantie met vrienden vorig jaar in Frankrijk zou zeggen dat ik een jaar later het hele EK zou volgen vanuit organiserend land Zwitserland om twee weken later naar Amerika te vertrekken had ik hard uitgelachen, maar dat het nu straks de waarheid is, zorgt enkel voor blijdschap!

Middels Hyves, mail en natuurlijk VoetbalVandaag is te volgen waar ik uithang, en wat ik daar allemaal doe! Hopelijk worden het mooie maanden, en voor diegene die ik de komende tijd niet zie, spreek of in gedachten heb; Het ga je goed!